شهردار

نورالله غلامیان دهکردی
شهردار شهرکرد
تصویر هفته
تاریخچه شهرداری
تاریخچه شهرداری شهرکرد از سال 1306 شمسی تا امروز


 

هنگامی که مظفرالملک از طرف وزارت کشور به حکمرانی این ناحیه اعزام شد، صحبت بلدیه و شهرداری در بین نبود و کارهای مخصوصی برای شهر نمی شد.

در سال 9-1308 شمسی، «یاور صادقخان نامور» حاکم نظامی چهارمحال با کمک اهالی محل انجمن خیریه را از افراد صالح زیر، شامل آقامیرزا آقاعلوی، حاج محمدحسین ریاحی، سید ابوالقاسم نیکزاد، میرزا آقامشرف، حاج غلامعلی روغنی، حاج سید محمدباقر، حاج قربانعلی روغنی، حاج آقا رحیم حقانی، سید احمد مرتضوی، محمد جعفر صدیقی و عبدالجبار کوهی، تشکیل و برنامه مفصلی برای ترقی و آبادانی این شهر ترتیب دادند.

چون شهرکرد فاقد آب آشامیدنی بود و اهالی از آب چاه خانه ها و یا «جوی آسیا» و «پا بلند» استفاده می کردند، اولین اقدام آنها خریدن قنات معروف (خان چالش تر) بود که از احمدخان ریاحی و سایر مالکین خریداری کردند و بیشتر اهالی محل نیز با خرید سهم معین، مالک زمین و آب شدند و آب با حفر مجرای آب طولانی از جداول قنات تا شهرکرد که قریب 20 کیلومتر مسافت داشت به شهرکرد آورده شد و مقدار زیادی اراضی بایره را نیز شامل شد که به تدریج برای ساختمان سازی فروخته شد.

چنانچه تا امروز کمتر زمین بایری وجود دارد و با اینکه برخی افراد ضمن خرید، مقدار زیادتری تصرف کرده و شهرداری و اعضاء انجمن آن زمان چشم پوشی نمودند، باز مقدار زیادی از اراضی خیریه خرید و فروش می شود.

فی الحال قسمت عمده اراضی باغ و ساختمان شهر و قسمت عمده قنات هم سرپوشیده بود و آب در اغلب کوچه ها و خیابانهای در مدت 24 ساعت جریان داشت و تا قبل از لوله کشی آب شهر عموماً از آن استفاده می نمودند.

خلاصه وجود این قنات باعث آبادی و سرسبزی و طراوت شهر بود و فرمانداران و استانداران یکی بعاد از دیگری به نسبت علاقه و ذوق خود برای عمران و ترقی این شهر سعی بسیار نمودند و تا حدی عقب افتادگی دوره قاجار و خوانین را جبران کردند.

سرکشی وضع کسبه و امور بهداشتی و نصب چراغهای نفتی در معابر شن ریزی و سنگفرش کوچه ها و پیاده روها و استخدام چند نفر رفتگر از اقدامات انجمن شهر به شمار می رفت.

در سال 1309 شمسی زمان حکمرانی آقا سید حسین میرممتاز، اقدامات موثر در امر عمران و آبادی و احداث باغ و خیابان کشی شهر به عمل آمد که آثاری از او باقی است. از جمله خیابان شرقی و غربی به نام شاهپور و احداث خیابان شمالی و جنوبی به نام فردوسی نام گذاری شد.

اعضای انجمن عبارت بودند از آقایان: حاج محمدحسین ریاحی،حاج سیدمهدی علوی، سید ابوالقاسم نیکزاد، حاج غلامعلی روغنی، ابراهیم رئیس، حاج میرزا کریم احمدیان.

در سال 1311 شمسی و حکمرانی آقای زین العابدین عبرت شیرازی و سید میرفخرایی، دنباله همه کارهای قبلی گرفته شد و اقدامات مهم شهری انجام شد.

در سال 1314 شمسی حکومت آقامحمدعلی فاطمی و در سال 1315 شمسی حسین خلیل پور حاکم چهارمحال، اقدام به خراب نمودن قبرستان قدیمی و غسالخانه حمام نو و غرس اشجار زیاد در جنوب شهر کردند و کسبه را از جمله به پوشیدن لباس کار ملزم نمودند.

در سال 1316 آقای سمیعی و در سال 1317 شمسی آقای روحانی به فرمانداری منصوب شدند و امور شهرداری تحت نظر آنها در خود فرمانداری اداره می شد و اداره مستقلی وجود نداشت.

در سال 1318 آقای رسولی بخشدار محل رسماً اقدام به تاسیس شهرداری و انتصاب چند نفر کارمند نمود و با تشکیلات منظمی مجرای جدیدی جهت آب خیریه ای که به وسیله انجمن خریداری شده بود، حفر و ضمناً سهام خیریه اشخاص را بنام شهرداری خریداری کردند و برای درآمد شهرداری عوارض مخصوصی وضع نمودند.

در سنوات 1324 و 1326 آقایان برومند و خلیلی به سمت شهردار انتخاب شدند و دنباله کارهای قبلی را ادامه دادند.

در سال 1327 آقای منوچهر قسائی و سپس آقامیرزا نصراله کاویانی و در سال 1329 آقای حاج ابوالقاسم قاسمی و در سال 1331 آقای سلطانی سرپرست شهرداری بودند و هر یک به نوبه خود اقداماتی در پیشرفت امور شهر از قبیل ساختمان های مدرن اداری در اراضی خیریه و احداث خیابان جدید در شمال شهر و غرس اشجار و آسفالت خیابانها به عمل آوردند.

در سال 1332 شمسی از طرف انجمن شهر سرپرستی شهرداری به عهده آقامیرزا ناصر کوهی (صاحب قلم) واگذار گردید و پروژه عمرانی و درختکاری در اراضی خیریه و ایجاد چراغهای برقی در خیابان و کوچه هات و آسفالت خیابان پهلوی سابق و ایجاد خیابان های مولوی و سعدی و تعیین نگاهبان برای درختان خیابان به کمک انجمن و استاندار به انجام رسید.

اعضاء انجمن شهر در آن تاریخ عبارت بودند از:

آقایان طاهر علوی- حیدرعلی نادری- قربانعلی کوهی(رئیس انجمن)- تیمور بزرگ نیا- فرج اله قاسمی- عبداله قاسمی- علی استکی- محمد رئیسی- آقاخان مشرف- منوچهر فتاحی- سیدحسن صادقیان- علی رئیسی- رضا استکی.

در سال 1333 تا 1335 شمسی مسئولیت امور شهرداری را حبیب اله قاسمی فرزند مرحوم حاج نصراله به عهده داشت. در این سال اقدامات موثری برای پیشرفت امور شهر انجام گردید، از جمله طرح جامع شهر در خیابان های شمالی و جنوبی در اراضی خیریه و اقدام برای حفر چاه عمیق و لوله کشی آب آشامیدنی و تامین اعتبار جهت ساختمان عمارت شهرداری و استانداری و لغو عوارضی که دریافت می شد.در این سنوات مهندسین وزارت کشور و مسئولین امر، همکاری شایان برای پروژه های مزبور به عمل آوردند.

در سنوات 1339 و 1340 شمسی چون انجمن شهر منحل شده بود، با موافقت فرماندار کل چهارمحال و بختیاری دکتر سیدمرتضی دامپزشک و سپس حکیمی قهفرخی به سمت شهردار محل انتخاب شدند و اقدامان مجدانه ای برای طرحها و پروژه هایی که تنظیم شده بود، حتی الامکان به عمل آمد.

در سنوات 1347 و 1348 بنا به پیشنهاد فرماندار و تصویب انجمن آقای مهندس محمد آقامشرف، فرزند مرحوم میرزا آقا مشرف الملک که از جوانان تحصیل کرده بود، به ریاست شهرداری منصوب شد و نسبت به آسفالت چند خیابان و طرح چند ساختمان و پیشنهاد خرید موتور اضافی کارخانه برق و اتمام لوله کشی آب آشامیدنی شهر فعالیت بسیار نمود.

پس از استعفای مشارالیه، دکتر محمد ریاحی کارمند وزارت بهداری با تصویب انجمن شهر ریاست شهرداری را عهده دار شد.

اعضای انجمن شهر در این موقع آقایان حاج قربانعلی کوهی، عبداله قاسمی، آقاطاهر علوی، علی استکی، تیمور بزرگ نیا، حسن فتحی، محمد رئیسی، آقاخان مشرف و سیدحسن صادقیان و علی رئیسی بودند.

دکتر ریاحی که جوانی بود تحصیل کرده و فعال، کمتر دیده شد پشت میز اداره قرار بگیرد.در تمام اوقات در شهر به فعالیت و رفع نواقص شهری و پیشرفت امور خیابان کشی و آسفالت آنها مشغول بود و اقدام موثری جهت تکمیل کار بیمارستان شهرداری و درمانگاه وابسته به آن معمول داشت.

موتورهای جدید برق و تعویض پایه های چوبی به سیمانی و کنترل وضع اصناف و مقدمات نصب مجسمه پهلوی و غیره از کارهایی است که در مدت خدمت مشارالیه به انجام رسید.

متاسفانه توقعات بیجای بعضی مصادر امور موجب استعفای او شد و برای اولین مرتبه، بیلان شهرداری شهرکرد در انظار عامه قرار گرفت.

بعد ار استعفای آقای دکتر ریاحی در سال 1349 بنابر تصویب انجمن و موافقت فرماندار کل منوچهر قدسی قهفرخی فرزند میرزا حسینعلی قدسی که از کارمندان و جوانان تحصیل کرده آموزش و پرورش بود به سمت شهردار برگزیده شد و توانست با کمک و مساعدت فرماندار اقدام موثری جهت آسفالت خیابانهای احداثی و ساختمانهای نیمه تمام بنماید. ولی به سبب پاره ای مشکلات و رفتار بعضی افراد، انجمن موجب استعفای او گردید.

بعد از مشارالیه، مشرف نامی از طرف استاندار انتصاب شد و در مدت تصدی ایشان فعالیتی به عمل نیامد.

در این زمان آموزگار وزیر کشور به این شهر سفر کرد و اردوگاه هایی که در زمان آقای معتدل استاندار اسبق ساخته شده بود از قبیل احداث فضای سبز و بلوار زیبای فرح در دامنه کوه شمال شهر و استخر وسیع شنا و غیره را مشاهده نمود که در سال 1356 شمسی استانداری به مسئولیت آقای احمد برادر واگذار شد.

انتظار عامه این بود که مردی فعال و ذی علاقه و آشنای به امور عمرانی را برای شهرداری انتصاب نماید تا بتواند جبران کاهلی بعضی شهرداران گذشته را بکند که چندی نگذشت و انقلاب اسلامی ایران به وقوع پیوست
پیوندها










 
اوقات شرعی
آمار سایت
آنلاین ها
16
امروز
119
دیروز
83
هفته
673
ماه
23900
کل
27599